Samenkomen

Soms is er een verlangen om niet alleen te zijn, maar samen.

Niet om iets te bereiken, te leren of op te lossen.
Maar om elkaar werkelijk te ontmoeten.

Tijdens een Samenkomen is er geen vast programma en geen vooraf bepaalde richting. We beginnen bij wat er is en laten van daaruit ontstaan wat wil ontstaan.

Er kan gesproken worden.
Het kan stil worden.
Er kan iets gedeeld worden.
Een vraag kan verschijnen.
Een onverwacht gesprek.
Een inzicht.
Muziek, beweging of lachen.
Of eenvoudig het samen zijn.

Iedereen brengt zijn of haar eigen aanwezigheid mee. En juist in die ontmoeting kan iets ontstaan wat er alleen nog niet was: een gedeelde ruimte, een levend veld tussen mensen.

Niet doordat we dat proberen te creëren, maar doordat we werkelijk aanwezig zijn bij onszelf, bij elkaar en bij wat zich aandient.

Daarin hoeft het persoonlijke niet te verdwijnen. Alles mag meedoen.

En soms wordt juist in die eenvoud iets anders voelbaar — helderheid, verbondenheid, een natuurlijke vreugde of een onverwachte beweging die niemand vooraf had kunnen bedenken.

Een Samenkomen heeft geen vast resultaat.

Het is een uitnodiging om samen te zijn zonder al te weten wat het samenzijn zal worden.

Data en vorm ontstaan wanneer een Samenkomen zich aandient — georganiseerd of spontaan.